| Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa |
|
 |
| |
|
|
Jezuici i Harcerstwo
 Współpraca pomiędzy harcerstwem w Chicago
a polskimi jezuitami rozpoczęła się od momentu powstania tu pierwszych jednostek
harcerskich po II Wojnie światowej, tworzonych przez polskich uchodźców politycznych
przybyłych z Niemiec i byłych żołnierzy 2. Korpusu Polskiego A.P. (tzw. Armii Andersa).
Istnieje popularne hasło "Raz harcerzem, zawsze harcerzem". Wśród tysięcy
emigrantów w Chicago znaleźli się przedwojenni instruktorzy, którzy przeżyli łagry
sowieckie i niemieckie obozy koncentracyjne, oraz wychowankowie harcerstwa na Bliskim
Wschodzie i jednostek harcerskich na terenach niemieckich. Nie dziw więc,
że widząc ogromna potrzebę służby wśród społeczeństwa emigracyjnego, natychmiast
zaczęli gromadzić dzieci i młodzież oraz organizować prace harcerską.
Pierwsze kontakty harcerskie
z jezuitami zawdzięczamy ks. Janowi Wojciechowskiemu (żołnierzowi Armii Krajowej,
kapelanowi Powstania Warszawskiego, odznaczonemu m.in. krzyżem Virtuti Militari).
Ks. Wojciechowski po zakończeniu II Wojny znalazł się w Niemczech, gdzie pełnił
służbę duszpasterska wśród Polaków i prowadził akcje "Caritas" w strefie brytyjskiej.
W 1949 roku przyjechał do Chicago do pracy w jezuickim domu misyjnym na ulicy Avers.
Odnaleźli go tam znajomi harcerze z Niemiec. Przyjaźń i współpraca harcersko-jezuicka
od tego czasu bez przerwy trwa. Dzięki życzliwości kolejnych superiorów domu na
Avers, Harcerstwo mogło zawsze liczyć na troskliwa opiekę duszpasterska nie tylko
wśród młodzieży, grona instruktorskiego ale również Koła Przyjaciół Harcerstwa,
złożonego z rodziców i sympatyków harcerstwa, które od początku pracuje bezinteresownie,
aby wesprzeć prace młodzieży. W 1999 roku Harcerstwo w Chicago obchodziło złoty
jubileusz – w specjalnie wydanym pamiętniku widnieje strona z życzeniami od jezuitów
i zdjęciami księży, którzy przez 50 laty pełnili "oficjalna" służbę kapelańską:
o. Jan Wojciechowski, o. Zbigniew Górecki, o. Andrzej Pełka, o. Jerzy Sermak, o.
Leszek Balczewski, o. Stanisław Czarnecki. Obecnie funkcje te sprawuje o. Piotr Kochanowicz.
Wśród jezuitów w Chicago znalazło
się tez trzech instruktorów harcerskich: ks. hm. Stanisław Czapiewski, ks. phm.
Józef Baraniok i ks. phm. Andrzej Pełka. Jezuiccy instruktorzy często towarzyszyli
młodzieży na obozach, wycieczkach, biwakach i pielgrzymkach; o. Pełka był duchowym
opiekunem ogólno-amerykańskiej delegacji harcerskiej na spotkaniu młodzieży z Ojcem
Świętym w Denver w 1993 roku.
Harcerstwo w Chicago nie miało
przez ponad 40 lat własnej siedziby - zawsze jednak znajdowało przyjazny kąt u oo.
jezuitów. Tu u "jezuitów na Avers" odbywały się zbiórki, zebrania, spotkania,
kominki, opłatki, święcone, nabożeństwa, skupienia dla młodzieży i instruktorów.
Gdy w roku 1973 powstał misyjny Dom Jana Beyzyma prowadzony przez o. Czapiewskiego,
część zajęć harcerskich tam się odbywała. Dopiero w 1992 roku, Obwód ZHP Chicago
zakupił budynek, który służy jako "Dom Harcerski". Jest to pierwsza stanica harcerska
w Stanach Zjednoczonych. W 1968 roku Koło Przyjaciół Harcerstwa zakupiło piękny
ośrodek w stanie Wisconsin - ochrzczony Harcerskim Ośrodkiem Letnim im. C. Norwida.
Tu odbywają się letnie obozy harcerskie i kolonie zuchowe, zimowe biwaki, rożne
wycieczki i zjazdy rodzinne. Punktem centralnym Ośrodka jest piękna leśna "kaplica
nad Goplem" z ołtarzem własnoręcznie wybudowanym przez o. Czapiewskiego i o. Baranioka,
którzy poświecili nowemu ośrodkowi wiele godzin mozolnej pracy. O. Czapiewski też
zaprojektował i kierował budową pięknego "pomnika milenijnego", w który wmurowana
została w 1979 roku pamiątkowa płaskorzeźba papieża Jana Pawła II. Pomimo stosunkowo
dalekiej odległości ośrodka od Chicago (blisko 500 km), kapelani zawsze byli do
usług podczas jakichkolwiek harcerskich akcji, do odprawienia niedzielnych Mszy
świętych w leśnej kaplicy, czy do zajęć z młodzieżą lub spotkań z odwiedzającymi
rodzicami i gośćmi.
*Obwód Związku Harcerstwa Polskiego
w Chicago należy do światowego Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju
z naczelną siedzibą w Londynie. Organizacja szczyci się nieprzerwaną ciągłością
z przedwojennym ruchem harcerskim w Polsce, z zachowaniem Prawa Harcerskiego i Przyrzeczenia
oraz ideałów i założeń wychowawczych służby Bogu, Polsce i bliźnim. Obwód
ZHP Chicago składa się obecnie z Hufca Harcerek "Tatry", Hufca Harcerzy "Warta",
trzech kręgów starszoharcerskich, dwóch zastępów instruktorskich - żeński "Pasieka"
i męski "Siewcy", harcerskich zespołów - artystycznego "Wichry" i tańca ludowego
"Lechici", oraz Koła Przyjaciół Harcerstwa. W Chicago i na bliskich przedmieściach
działa 14 drużyn harcerek i harcerzy (młodzież od 11-18 lat), 15 gromad zuchowych
(dzieci od 7-10 lat), oraz dwie gromadki skrzatów (4-6 lat). Jednostki te prowadzi
już drugie lub nawet trzecie pokolenie wychowanków harcerstwa w Chicago. Wszystkie
zajęcia prowadzone są w języku polskim. Przez szeregi harcerskie w Chicago przez
ostatnie 50 lat przewinęło się ponad 25,000 młodzieży polonijnej.
Więcej informacji na temat
harcerstwa w Chicago
znajdziesz pod adresem: www.zhp.us
Kroniki harcerskie:
Kronika harcerska nr 178 marzec 2007
Kronika harcerska nr 179 kwiecień 2007
Kronika harcerska nr 180 maj 2007
Kronika harcerska nr 181 czerwiec 2007
Kronika harcerska nr 182 lipiec 2007
Kronika harcerska nr 183 sierpień/wrzesień 2007
Kronika harcerska nr 184 październik 2007
Kronika harcerska nr 185 listopad 2007
Kronika harcerska nr 186 grudzień 2007
ROK 2008
Kronika harcerska nr 187 styczeń 2008
Kronika harcerska nr 188 luty 2008
Kronika harcerska nr 189 marzec 2008
Kronika harcerska nr 190 kwiecień 2008
|
| Kalendarz wydarzeń w Jezuickim Ośrodku Milenijnym |
|
|
| |
|
|